Wie openbare warmwaterbronnen Reykjavik zoekt, stuit op drie soorten water

Bijna elke verwarring in deze niche komt doordat het woord openbaar meerdere rollen tegelijk vervult. In IJsland kan het gemeentelijk betekenen, dus gerund door de stad. Het kan betekenen dat het voor iedereen toegankelijk is, zoals een bad dat niemand bezit. En in een zoekvak betekent het heel vaak gewoon: geen hotelsauna. Een resultatenpagina voor openbare warmwaterbronnen in Reykjavik bevat alle drie, naast elkaar, zonder dat u kunt zien welke welke is.

De gemeentelijke baden. Reykjavik wordt verwarmd met geothermisch water, en de stad gebruikt diezelfde bron al lang voor buurtbaden. Het zijn werkende zwembaden met banen, warme baden aan de zijkant en een stoomcabine, gebruikt door mensen die van hun werk naar huis gaan, niet door toeristen op een dagje uit. Ze rekenen hun eigen entree aan de deur, hanteren hun eigen openingstijden, en beide worden door de stad bepaald, niet door ons, dus vermelden wij ze niet. Wat ze niet zijn, is een spa: geen ritueel, geen handdoek die klaarligt en geen gereserveerd tijdslot, en op een drukke avond is het er lawaaierig.

Het wilde water. Buiten in het landschap is er warm water dat niemand verkoopt. Een warme rivier in een vallei, een poel onder een helling met stoomgaten. Dat is het beeld dat de meeste mensen in hun hoofd hebben als ze een zoekopdracht naar openbare warmwaterbronnen in Reykjavik starten, en het is echt — maar het gaat gepaard met een wandeling, geen kleedkamer, geen vloer behalve steen en modder, en weer dat doet waar het zin in heeft. De vermelding op deze site die dat soort water bereikt, is de hooglanddag voor €178, waarbij een gids u naar binnen leidt en de warmwaterbron het einde van de route is.

De lagunes. Deze zijn gebouwd: een bad dat in de grond is gevormd, kleedkamers met lockers, een bar aan de rand, een handdoek bij het ticket op sommige tarieven. Sky Lagoon voor €113 heeft een oceaanhorizon en een ritueel van zeven stappen. De lagune in het lavaveld bij Grindavik verkoopt een comforttoegang voor €136 met een handdoek, een drankje en één gezichtsmasker. Fludir heeft het oudste bad van IJsland voor €31. Deze boekt u vooraf, en deze staan op deze site.

Het is de moeite waard hier duidelijk over te zijn, want een zoekopdracht naar openbare warmwaterbronnen in Reykjavik zet de stadsbaden bovenaan en deze site boekt ze niet. Ze zijn eigendom van de stad. De toegang wordt aan de deur betaald tegen een tarief dat de stad vaststelt, de openingstijden zijn van de stad, en er is geen ticket dat wij u kunnen verkopen. Dat is geen klacht over ze — het is simpelweg waar de grens ligt.

Hoe ze zijn. Denk aan een goed onderhouden gemeentelijk zwembad met een rij warme baden langs één kant, elk met een andere temperatuur, en een stoomcabine aan het eind. Mensen komen na het werk. Kinderen zijn overal in het ondiepe gedeelte. De regels over wassen voordat je erin gaat, worden serieus genomen en hangen aan de muur. Het is gewoon in de beste zin van het woord, en het is een van de eerlijkere uren die je in de stad kunt doorbrengen.

Wat ze niet zijn. Ze zijn geen uitzicht. Het water is warm en de muren zijn betegeld, en dat is alles. Als je ver hebt gereisd om in geothermisch water te zitten terwijl je uitkijkt over de Noord-Atlantische Oceaan of een fjord of een lavaveld, dan zal het gemeentelijke bad die behoefte niet vervullen, en verschillende duizenden beoordelingen op de Lagoon-vermeldingen suggereren dat dat is waar mensen eigenlijk voor kwamen.

Hoe de twee samengaan. Het patroon dat werkt is niet of-of. Een week met openbare warmwaterbronnen in Reykjavik heeft meestal één stadsbad erin op een gewone avond, en één Lagoon geboekt op de dag dat het ertoe doet. De Lagoon is degene waar je omheen plant: Sky Lagoon voor €113 omdat het op enkele minuten van het stadscentrum ligt, of €139 als je liever niet nadenkt over hoe je er komt en terug.

De foto’s die mensen naar een zoekopdracht voor openbare warmwaterbronnen in Reykjavik trekken, zijn bijna nooit van een gemeentelijk bad. Het zijn foto’s van stoom die van een rivier in een groen dal komt, of van een met stenen omzoomd bad met een berg erachter. Dat water bestaat. Er naartoe komen is het deel dat de foto weglaat.

Er is een wandeling. Wild water ligt waar de geologie het heeft neergelegd, en dat is zelden naast een parkeerplaats. Het hooglandaanbod op deze site, €178, is precies dit: een begeleide hike door de ryolietbergen met een natuurlijke warmwaterbron aan het einde, beoordeeld met 4,7 op 765 reviews. De warmwaterbron is de beloning voor de route, niet een stop onderweg naar iets anders.

Er is geen infrastructuur. Geen kluisjes, geen douches, geen toezicht. Je kleedt je om waar het kan en je neemt mee terug wat je hebt meegenomen. Mensen die van dit soort baden houden, houden precies daarvan, en mensen die een spa wilden, zijn erdoor teleurgesteld. Geen van beide reacties is verkeerd; het zijn antwoorden op verschillende vragen.

Er is een gids, en daar is een reden voor. Hooglandwegen zijn geen gewone wegen, en de grond rond geothermisch water is geen gewone grond. Elk aanbod hier dat in de buurt van wild water komt, heeft een gids en een voertuig dat voor de route is gebouwd. Daar betaal je het verschil voor wanneer een dag in het binnenland meer kost dan een toegangskaartje aan de rand van de stad.